Dodany: 2017-08-15

Zamek w Liwie

Zamek w Liwie, małej miejscowości leżącej na pograniczu historycznych dzielnic Podlasia i Mazowsza, powstał w pierwszej połowie XV wieku. Warownię wzniesiono na polecenie księcia mazowieckiego Janusza I Starszego, który powierzył to zadanie mistrzowi murarskiemu Niclosowi.

Zamek zbudowano na lewym brzegu rzeki Liwiec, na sztucznie usypanej wyspie usytuowanej przy granicy ówczesnego księstwa. Warownię ukończył wnuk Janusza I Starszego - Bolesław IV, natomiast pierwszej rozbudowy doczekała się ona w XVI wieku, gdy jej właścicielką została księżna Anna Mazowiecka. Kolejnej modernizacji zamku dokonała królowa Bona Sforza, do której należał on w latach 1547-1556.

W czasie potopu szwedzkiego warownia została ostrzelana, a po zdobyciu przez wrogie wojska - podpalona. Ale to nie było ostatnie słowo Szwedów - u progu XVIII wieku, podczas wojny północnej, po raz kolejny zaatakowali oni zamek. Po drugim najeździe popadł on już niemal w całkowitą ruinę, co z pewnością przyczyniło się do podjęcia decyzji o zaniechaniu odbudowy.

Na piwnicach Domu Dużego wzniesiono jedynie drewniany dom kancelarii, który służył starostom liwskim do końca XVIII wieku. Pod koniec tego samego stulecia, decyzją starosty Tadeusza Grabianki, na miejscu Domu Małego zbudowano murowany barokowy dwór, który z czasem stał się siedzibą urzędów i sądu. Niestety, po przeniesieniu władz administracyjnych do Siedlec, powoli niszczejący obiekt w latach 1846-1855 uległ ostatecznemu zniszczeniu.

Po I wojnie światowej nikt nie wykazywał większego zainteresowania dawną warownią - wykonano jedynie drobne prace zabezpieczające ruiny. Jednak podczas II wojny światowej niemiecki starosta Ernst Gramss zamierzał rozebrać pozostałości zamku, a uzyskane w ten sposób cegły wykorzystać do budowy obozu zagłady. Realizacji tego scenariusza zapobiegł młody polski archeolog Otto Warpechowski, który przekonał Gramssa o rzekomym krzyżackim pochodzeniu warowni, czym przyczynił się do rozpoczęcia jego odbudowy.

Niemcy zabezpieczyli obiekt i rozpoczęli prace rekonstrukcyjne, lecz przerwali je w 1944 roku, gdy tylko prawda o jego przeszłości wyszła na jaw. W tym samym roku w wyniku działań wojennych zamek został ponownie uszkodzony, niemniej na początku lat 60. udało się ukończyć zainicjowane przez Niemców prace.

Obecnie zamek jest jednym z największych muzeów broni w Polsce, które w swojej kolekcji posiada broń białą, palną i drzewcową pochodzącą nawet z XV wieku. W muzeum można też zobaczyć duże zbiory malarstwa i grafiki o tematyce batalistycznej, w tym dzieła Wojciecha i Jerzego Kossaków, Tadeusza Ajdukiewicza, Leona Kaplińskiego, Stefano Della Belli czy Eryka Dahlberga.

Jednak turystów do niegdysiejszej warowni przyciągają nie tylko imponujące eksponaty czy roztaczające się wokół piękne krajobrazy. Z zamkiem w Liwie wiąże się kilka ciekawych legend, spośród których do najpopularniejszych należą historie o śpiących rycerzach oraz o Żółtej Damie.

Pierwsza z nich opowiada o polskich rycerzach, którzy śpią podobno w pagórkach jarnickich. Czekają na króla szwedzkiego, który ma wrócić po zagubiony podczas bitwy kapelusz. Gdy szwedzki władca znów pojawi się w Liwie, rycerze powstaną i rozpoczną bój tak straszny i zacięty, że Liwcem zamiast wody popłynie krew.

Z kolei bohaterką legendy o Żółtej Damie jest mieszkająca dawniej w zamku Ludwika z Szujskich Kuczyńska, żona Marcina Kuczyńskiego. Zazdrosny kasztelan posądzał małżonkę o romanse z młodymi dworzanami, mimo że Ludwika ani nie była już pierwszej młodości, ani nie wyróżniała się szczególną urodą. Kobieta została jednak oskarżona o cudzołóstwo, gdy w tajemniczych okolicznościach zniknęły brylantowe pierścienie ofiarowane jej przez męża. Ludwika została zamknięta w wieży, a następnego dnia ścięta na dziedzińcu zamkowym. Jakież musiało być zdziwienie kasztelana, przekonanego o tym, że Ludwika podarowała klejnoty swoim kochankom, gdy odnalazły się one w strąconym gnieździe sroki. Od tamtej pory Ludwika, już jako Żółta Dama, ubrana w brunatną suknię i czepiec z żółtym woalem, pojawia się w różnych częściach warowni, przekonując napotkane osoby o swojej niewinności.

Chcesz osobiście zobaczyć to miejsce? Sprawdź noclegi Liw i okolica

Zamek w Liwie - lokalizacja obiektu na mapie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *



Ostatnio dodane miejsca:

Dodany: 2017-09-19
Rynek w Sandomierzu

Rynek w Sandomierzu

Sandomierz to niewielkie miasto w województwie świętokrzyskim, przyciągające turystów niezwykłą, magiczną atmosferą. Leży na siedmiu wzgórzach, przez co nazywany jest "małym Rzymem", a jedną z jego wizytówek jest rynek, znajdujący się w centrum sandomierskiej starówki.

Rynek w Sandomierzu ma kształt ...

Dodany: 2017-09-12
Zamek w Przemyślu

Zamek w Przemyślu

Zamek Kazimierzowski w Przemyślu został wzniesiony po 1340 roku, za panowania Kazimierza Wielkiego. Warownia powstała w miejscu wcześniej istniejącego drewniano-ziemnego grodu, w obrębie którego już w XI wieku król Bolesław Chrobry zbudował murowaną przedromańską rotundę i palatium.

Obecnie renesansowy, ...

Dodany: 2017-09-05
 Pałac Branickich w Białymstoku

Pałac Branickich w Białymstoku

Pałac Branickich w Białymstoku to zabytkowa rezydencja, wzniesiona w stylu gotycko-renesansowym, a następnie przebudowana w duchu późnego baroku, której początki sięgają XVI wieku. Od stuleci wzbudzający zachwyt, określany mianem Wersalu Podlasia, Wersalu Północy czy Polskiego Wersalu, jest jedną z najlepiej ...

Dodany: 2017-08-29
Rynek w Augustowie

Rynek w Augustowie

Rynek Zygmunta Augusta jest jednym z najważniejszych zabytków Augustowa. Stanowiący centralny punkt miasta, został wytyczony około 1550 roku, prawdopodobnie przez architekta i inżyniera Joba Praÿetfuessa, którego wraz z starostą knyszyńskim Piotrem Chwalczewskim skierowano do wytyczania osady na północnym ...

Dodany: 2017-08-22
Podlaski Przełom Bugu w Drohiczynie

Podlaski Przełom Bugu w Drohiczynie

Z geograficznego punktu widzenia Podlaski Przełom Bugu to region we wschodniej Polsce, leżący na obszarze województw mazowieckiego, podlaskiego i lubelskiego, między Niziną Południowopodlaską a Niziną Pó